عوارض دیابت
آگاهی از عوارض این بیماری به افراد مبتلا، در معرض خطر و همچنین اطرافیان آنها کمک می‌کند در پیگیری و پیشگیری بیماری همت بیشتری به خرج دهند و موجب به تعویق افتادن عوارض بیماری شوند.
عوارض دیابت به دو گروه کوتاه‌مدت و بلند‌مدت تقسیم می‌شوند. عوارض کوتاه‌مدت شامل افزایش یا کاهش قند خون و مواردی ناشی از این حالت است. عوارض درازمدت شامل عوارض قلبی، کلیوی، عصبی، چشمی و پوستی است که موجب بدتر شدن وضعیت بیمار دیابتی می‌شود.
عوارض قلبی عروقی
این عوارض شامل افزایش فشارخون و افزایش احتمال سکته‌های قلبی و مغزی است. عارضه در عروق کوچک، خود را به صورت عوارض کلیوی و چشمی یا مشکلات پوستی نشان می‌دهد.
عوارض عصبی
عوارض عصبی از عارضه‌های طولانی‌مدت دیابت نوع یک و دو است که معمولا نیمی از افراد دیابتی از این عارضه رنج می‌برند. عوارض عصبی به صورت‌های زیر بروز می‌کند:
• مورمورشدن، درد، بی‌حسی یا ضعف در دست و پا
• مشکلات گوارشی مانند احساس پری شکم، تهوع، استفراغ، اسهال و یبوست
• مشکلات ادراری
• مشکلات جنسی مانند بی‌میلی جنسی
• سرگیجه و غش‌کردن
• ازدست‌رفتن حس درد به طوری که حتی در حملات قلبی فرد ممکن است درد را حس نکند.
• افزایش یا کاهش تعریق
• تغییر در واکنش چشم به نور یا تاریکی
• گاه مشکلات عصبی به صورت دید دوتایی یا فلج یک‌طرفه صورت بروز می‌کند.

مشکلات کلیوی
در سیر بیماری دیابت کلیه‌ها طوری آسیب می‌بینند که قادر به تصفیه کامل خون نیستند. بنابر‌این مواد زاید در بدن تجمع پیدا می‌کنند و در صورت عدم درمان کلیه‌ها به سمت نارسایی پیش می‌روند و حتی ممکن است نیاز به پیوند یا دیالیز پیدا شود.
میزان قند خون، ژنتیک و فشار خون در بروز این عارضه دخیل است. بنابراین هرچه کنترل قند و فشار خون بهتر باشد، احتمال بروز این عارضه کمتر می‌شود. نشانه‌ها و علایم این عارضه خیلی دیر خود را نشان می‌دهند و گاه خیلی هم اختصاصی نیستند؛ مانند به خواب نرفتن، کم‌اشتهایی، احساس ناراحتی در معده و ضعف و اختلال تمرکز. چند راه کاهش این عارضه، کنترل فشار خون، کاهش وزن، خوردن نمک به مقدار کم، پرهیز از مصرف سیگار و دخانیات و ورزش منظم است و در صورت کافی نبودن این روش‌ها پزشک برای شما دارو تجویز می‌کند.
مشکلات چشمی
همان‌طور که گفته شد، دیابت به عروق صدمه می‌زند و عروق چشمی هم از این قاعده مستثنا نیستند. بنابراین ممکن است آب‌سیاه در اثر این بیماری ایجاد شود. گاه این بیماری موجب کدورت عدسی و در نتیجه آب‌مروارید هم می‌شود.
مشکلات اندام تحتانی
مشکلات و عوارض ایجاد شده در پا به وسیله دیابت به حدی است که از این عارضه به‌عنوان پای دیابتی یاد می‌شود. این عارضه معمولا وقتی ایجاد می‌شود که مشکلات عصبی در پا رخ داده باشد که به کاهش حس در پا منجر می‌شود، در واقع در اثر کاهش حس، فرد دیابتی متوجه بروز زخم‌ها و ضربات وارده بر پاهای خود نمی‌شود و در صورت غفلت این زخم گسترش می‌یابد. از طرفی آسیب عصبی موجب تغییر در ظاهر پاها و انگشتان فرد دیابتی می‌شود که این امر به افزایش در معرض آسیب قرارگرفتن پاها می‌انجامد. از طرفی دیابت موجب خشک شدن و ترک‌خوردگی پوست پا می‌شود: اگر زخمی در پا ایجاد شود دیرتر از زخم پای افراد سالم خوب می‌شود و دلیل آن هم کاهش و کندی جریان خون در افراد دیابتی است که بهبود زخم را به تاخیر می‌اندازد. بهترین کار، پیشگیری از بروز عارضه و مهم‌ترین اقدامات پیشگیرانه عبارتند از:
بررسی هر روزه پاها از سوی خود بیمار: چون بیمار دردی در پاهای خود احساس نمی‌کند ممکن است زخم‌ها یا ضایعاتی از چشمش نهان بماند. بنابراین بهتر است علاوه بر مشاهده مستقیم پاها از آینه هم برای دیدن کف پاها کمک بگیرد و حتی در این‌باره افراد خانواده می‌توانند به او کمک کنند. مواردی که در معاینات شخصی مهم است و باید به آن دقت شود، برجستگی‌ها، مناطق خشک و ترک‌خورده‌، میخچه، پینه، جوش‌ها و نواحی قرمز و گرم، ملتهب، ناخن‌های فرورفته در گوشت یا عفونت‌های ناخن است.
استفاده از جوراب و کفش‌ مناسب در تمام طول روز: بهتر است بیرون از منزل از کفش‌های مناسب استفاده شود، کفش‌های تنگ، پاشنه بلند و نوک باریک برای افراد دیابتی گزینه‌ مناسبی نیستند.
خشک‌کردن پاها بعد از حمام و استفاده از لوسیون روی پاها نه بین انگشتان: این کار مانع ترک‌خوردن پوست می‌شود و از طرفی چون رطوبت موجب افزایش احتمال ایجاد عفونت می‌شود از به کاربردن لوسیون بین انگشتان پاها که محل خوبی برای رشد میکروب‌هاست، خودداری کنید.

طب سوزنی با افزایش جریان خون اندامها باعث کاهش عوارض دیابت میشود.